Accom Thailand

October 16, 2008

เปลวสีเงิน – พันธมิตรฯ กับ สถานการณ์ ศึกประชิดแดน


16 ตุลาคม 2551
กองบรรณาธิการ
หนังสือพิมพ์ไทยโพสต์

เปลวสีเงิน – พันธมิตรฯ กับ สถานการณ์ ศึกประชิดแดน


ทหารไทย ปะทะ ทหารเขมร วานนี้ (๑๕ ต.ค.๕๑) ที่เชิงเขาพระวิหาร บริเวณภูมะเขือ ถือเสียว่า เป็นการ สะเดาะเคราะห์ คนไทย กับ คนไทย จะได้ ไม่ต้องฆ่ากันเอง ไงล่ะ ถึงอย่างไร


“สงครามไทย-เขมร” ไม่มีแน่ จะมีก็แต่ ซ่า..เข้ามา ก็จะถูกเตะ สั่งสอน กลับไปบ้าง เท่านั้น


สาเหตุที่ เขมร เหิมเกริมกับ ไทยเรา ก็อย่างที่รู้กันอยู่ ประเด็นแรก ก็คือ “สันดาน” เป็นอย่างนี้ มาตลอด


ประเด็นที่สอง เห็นรัฐบาลไทย อ่อนแอ และ คนไทยแตกแยก กันเอง สันดาน จึง สำแดง


ประเด็นที่สาม เพราะต้องการ พื้นที่รอบปราสาทพระวิหาร อันเป็นของไทย ๔.๖ ตารางกิโลเมตร ผนวกเข้าไป เป็นส่วนเดียว กับตัว ปราสาท ที่ได้ขึ้นทะเบียน เป็นมรดกโลก ไปแล้ว


แต่คณะกรรมการมรดกโลก เขามีเงื่อนไขไว้ว่า การขึ้นทะเบียนนั้น จะสมบูรณ์ได้ ก็ต่อเมื่อ “ตัวปราสาทพระวิหาร” ต้องมี อาณาบริเวณ รอบๆ เป็น ภูมิทัศน์ด้วย เมื่อยังไม่ได้ จึงต้องดิ้นรน!


พูดง่ายๆ คือ มีแต่ตัวปราสาทโด่ๆ เป็นมรดกโลกไม่ได้ ต้องมีที่ดินรอบๆ ให้เขาทำมาค้าขายด้วย ทำเป็นที่ ปลูกสร้างอาคารทำการ ด้วย ปราสาทพระวิหาร จึงจะได้เป็น “มรดกโลก” สมบูรณ์ตามเงื่อนไข


นี่ก็ใกล้ กำหนดเวลาที่ คณะกรรมการ เขาให้ไว้แล้ว แต่เขมรยังมีแค่ ตัวปราสาทโด่ๆ ลอยอยู่ในอากาศ อย่างว่า ไม่มีที่ดินรอบๆ พัฒนา เพื่อการพาณิชย์ อย่างที่พวก “ประเทศกลุ่มทุน” หนุนหลัง เขามีแผนไว้แล้ว


กระทั่งที่จะขึ้นไปตัว ปราสาท และที่จะทำส้วม ให้นักท่องเที่ย วขี้-เยี่ยว ก็ยังไม่มีด้วยซ้ำ!


ถึงจะมีการตั้ง ๖-๗ ประเทศ ขึ้นเป็นกรรมการ หวังจะเข้ามา ไกล่เกลี่ย “หักคอ” เอาที่ดินของ ไทยรอบๆ ปราสาทพระวิหาร ๔.๖ ตารางกิโลเมตร ไปผนวก เข้ากับ ปราสาทพระวิหาร


แต่ “พระสยามเทวาธิราช” ท่านไม่ยอมให้ครับ!?


คือแผนงุบงิบ “ยกดินแดนไทยให้เขมร” ของไอ้รัฐบาล นอมินีทักษิณ แตกเสียก่อน เพราะ พันธมิตรฯ โวยวาย ขึ้น ศาลปกครอง บอกว่า แถลงการณ์ ไทย-กัมพูชา ที่ นายนพดล ปัทมะ ไปเซ็นไว้นั้น “ผิดกฎหมาย” มติ ครม. ที่อนุมัติ ก็ผิดด้วย


ประกอบกับ ทหารไทย เรา และ ข้าราชการ กระทรวงการต่างประเทศ ไทยของเรา ในยามที่ ฝ่ายอำนาจบริหาร ล้มเหลว และ มีส่วน คิดไม่ซื่อ ต่อแผ่นดิน ท่านก็ทำหน้าที่ คัดท้าย “รักษาประเทศ” ทั้งในพื้นที่ และทั้งในเวทีโลก ได้ดี ที่ต้อง “ชมเชย” กันไว้ และ คนไทย เราควรต้อง “ขอบใจ” ท่านทั้งหลาย ในส่วนนี้ไว้ด้วย!


ฮุน เซน ถึงร้อนใจไงล่ะ เพราะผิดแผน ที่คงเคยตกลงกันไว้กับ ทักษิณ และ นอมินีทักษิณ


เมื่อผนวกรวมเอา ที่ดินรอบๆ ของไทย ไม่ได้ เส้นตายตามเงื่อนไข ก็ใกล้เข้ามา กลัวที่จดทะเบียนเป็น มรดกโลก ไว้จะเป็นโมฆะ เลยหน้ามืด กล้า “สร้างเหตุ” จะทำสงคราม กับเรา?


“กองทัพไทย” เรา หนักแน่นในประเด็น ในหน้าที่ และในเป้าหมายที่ เขมรสร้างเหตุ เพื่อลากไปสู่จุดนั้นดี ฉะนั้น การรับมือกับ “สันดานเขมร” ครั้งนี้ จึงไม่มีอะไรที่ “แนวหลัง” อย่างพวกเรา ต้องวิตก


ประเด็นคือ จะยอมให้เขมร หรือประเทศ ที่คณะกรรมการมรดกโลก ตั้งมา มาฮุบเอาที่ดิน รอบปราสาท ๔.๖ ตารางกิโลเมตร ไปไม่ได้ ถึงจะอ้างว่า “รวยด้วยกัน” ก็ไม่ได้


ไทยจะปฏิบัติตาม เงื่อนไขสัญญา ที่ “ไทย-เขมร” ตกลงกันไว้ เมื่อปี ๒๕๔๓ ทุกอย่าง จนกว่า จะมีการปักปันเขตแดน พื้นที่บริเวณนี้ ให้แจ่มชัด ต่อจากนั้น ไทย-เขมร จะเป็น “หุ้นส่วนแห่งความรวย” ในการเป็นมรดกโลก ร่วมกันอย่างไร?


ก็ค่อยมาคุยกัน!


เขมรมีตัวปราสาท ไทยมีพื้นที่รอบปราสาท มีโบราณสถาน อันเป็นส่วนประกอบ ปราสาท มีทางขึ้น-ลงปราสาท เอามากองรวมกัน แล้วคุยกัน เป็น มรดกโลก ร่วมกัน ตกลง ผลประโยชน์ ทางท่องเที่ยวร่วมกัน จบแล้ว ค่อยพูดคำว่า “รวยด้วยกัน”


ส่วนตอนนี้ ถ้าผิดจาก ข้อที่ตกลงกันไว้ ตั้งแต่ปี ๒๕๔๓ และ แหยมล้ำดินแดน เข้ามา


ถล่มกะแม่งมันเลย!


ข้อสำคัญในเรื่องนี้ “งานการทูต” ต้องแข็ง ต้องไว และไว แค่ทันไม่พอ จะต้องไว ชนิดให้ข้อมูล แต่ละประเทศ ได้รู้ ได้เข้าใจ ต่อปัญหา เป็นวัคซีน ไว้ ก่อนที่ “โรคบ้า-พูดจาพกลม” ของ ฮุน เซน จะระบาดไปถึง


เขมร เขาคงลำพองว่า “นายฮอร์ นัมฮง” รัฐมนตรีต่างประเทศ ของเขา “เก๋า” ยิ่งเมื่อเทียบกับ “นายสมพงษ์ อมรวิวัฒน์” รัฐมนตรีต่างประเทศ ของ ไทย เหมือนเด็กฝึกงาน


เลยซ่าใหญ่ คงคิดว่า จะเดินแต้มการเมือง ในเวทีโลกได้ “เหนือชั้นกว่า” ว่างั้นเถอะ!


แต่ “ดอน ปรมัตถวินัย” เอกอัครราชทูตไทยถาวร ประจำสหประชาชาติ ที่นิวยอร์ก จะไม่ปล่อยให้ เขมรทำอย่างนั้น ได้ง่ายๆ แน่ ป่านนี้ คงประสาน ข้อมูลกับ ทางปลัดฯ “วีระศักดิ์ ฟูตระกูล” ทำหน้าที่ใน UN ได้ดี อย่างที่เคยทำ ในครั้งก่อนแล้ว!


และทาง กระทรวงต่างประเทศเอง คิดว่า “นายธฤต จรุงวัฒน์” อธิบดีกรมสารนิเทศ และ โฆษก กระทรวงการต่างประเทศ คงจะ แถลงข่าวสารสู่ สังคมโลก รักษาบุคลิกภาพ และท่าทีไทย ได้ชนิด “ไม่เสียรังวัด” เพราะทันงาน ทันสันดานเขมร ดีมิใช่หรือ?


ถึงอย่างไร ผมก็ยังแปลกใจอยู่ดี ที่นายฮุน เซน กล้าเอา สถานภาพเขมร ทั้งประเทศ มาเป็นศัตรูกับไทย เพียงเพื่อ พื้นที่ ๔.๖ ตารางกิโลมตร


หรือ รับจ้างวาน “ใครบางคน” รบไทย ก่อนวันที่ ๒๑ ตุลา เป็นการเฉลิมฉลอง วันครบรอบ ปีที่ ๑๒ ของ ไทยโพสต์?


ข่าวเขมรซ่า มันมาพร้อมกับ ข่าวตัดสินคดี ทักษิณวันที่ ๒๑ มาพร้อมกับข่าว ทักษิณจะไปเป็น พลเมืองบาฮามาส มาพร้อมกับ ข่าว “ทุ่มทุนสร้าง” เช่าสนามกีฬา ระดมพล คนเสื้อแดง นับแสน สำแดงพลัง และมาพร้อมกับ ข่าว “ปราการด่านสุดท้าย” รัฐบาลน้องเขย กำลังแพ้พ่าย อาจเป็นอีกราย ที่ต้อง หอบครอบครัว ไปสมทบเป็น พลเมืองบาฮามาส ด้วย!


“เหตุ” เหล่านี้ ไม่ต้องตกใจครับ มันเกิดขึ้นเพราะ “ต้องเกิด” ตามเส้นทาง ประเทศที่กำลัง จะก้าวไป การลอกคราบ ครั้งยิ่งใหญ่ มันก็ต้องมีอะไร ให้ตื่นเต้น แปลก-ใหม่ ไปอย่างนี้แหละ


ผมอยากจะบอก พี่น้องไทย ไทยเสื้อเหลือง – ไทยเสื้อแดง ล้วนหินผา ปูลาด รองพระบาท พระเจ้าแผ่นดิน พระองค์เดียวกัน การณ์อันใด ควรกระทำ – การณ์อันใด ควรระงับยับยั้ง ไว้ ชั่งใจ ชั่งสถานการณ์ และเห็นแก่บ้าน – แก่เมือง ในภาวะ “ศึกรุมเร้า” เข้ามาทุกด้าน กันไว้บ้าง


พันธมิตรฯ นั้น ผมอยากบอกด้วย เกรงใจว่า อย่าเพิ่งดาวกระจาย ไปทางไหนเลย และในการ พูดจาบนเวที ไม่ควรจะ หยาม ย่ำยีกองทัพ พร่ำเพรื่อ อย่าลืมว่า การด่าคน เป็นเรื่องหนึ่ง


แต่การ “หยามกองทัพ” ทำกัน ตั้งแต่เช้ายันค่ำ ยันดึก ไปชนเช้า ไม่เกิดประโยชน์อะไร การหยามสถาบัน อันเป็นส่วนรวม นั้น เอาใจเขา – ใส่ใจเรา นิดหน่อย ครั้ง – สองครั้ง ก็พอเข้าใจกันได้


แต่ถ้า “มากไป” และทั้ง มันไม่มีอะไรเป็นจริง เข้าข่ายตามนั้น มันจะเกิด เรื่องน่าเสียใจ ฉะนั้น ควรใคร่ครวญ และยับยั้งชั่งใจ ด้วยวุฒิภาวะ กันไว้ด้วย


ผมว่า บ้านเมืองว่าด้วย เรื่อง “การเปลี่ยนแปลง” มันเดินมาถึงจุด เข้าสู่กระบวนการ ของมันแล้ว คนที่จะทำ เรื่องใหญ่-เรื่องใหม่ ให้กับสังคมชาติได้ จะต้องไม่เป็น คนฉาบฉวย ไม่คิดอะไร-ทำอะไร เพียงเพื่อ สนอง ความสะใจ ชั่วมื้อ ชั่วคราว ของตัวเอง


พันธมิตรฯ ก็เช่นกัน ผมคิดว่า บรรดาแกนนำ ก็ต้องคิดคือ “มันใช่หรือ ที่ต้องจิ้มไช กองทัพตลอดไป ด้วยน้อยใจ แค่ไม่ออกมา ห้ามตำรวจ ฆ่าประชาชน ในวันนั้น” ?


ทำงานใหญ่ ต้องเป็นผู้ใหญ่ ที่สำคัญ “ต้องยกใจเหนือ” รัก-เกลียด-พยาบาท-ชิงชัง ซึ่งล้วนเป็น อารมณ์คลั่ง ที่จะทำให้ ทุกอย่าง พังด้วยโมหาคติ!


ชีวิตอยู่ด้วย ลมหายใจ กองทัพคือ “ลมหายใจ” ของชาติ งานกู้ชาติที่ เหล่าท่านหวัง ต่อจากนี้ ต้องใช้วุฒิภาวะ และ วิสัยทัศน์ ที่เหนือ เข้าตั้งรับปัญหา ให้สมกับที่ บอกกับผู้มาร่วมชุมนุมว่า “พวกเราพัฒนามาอีกขั้นหนึ่งแล้ว”!


ผมขอย้ำ กองทัพ กับ กระทรวงต่างประเทศ ในภาวะที่ รัฐบาลไร้ภาวะ ผู้นำบริหารอย่างนี้ เราต้องให้กำลังใจ และเป็น กองหนุน ให้เขาทำงาน อย่าง “พลโท วิบูลย์ศักดิ์ หนีพาล” แม่ทัพภาค ๒ เราได้เห็นแล้วว่า “สถานการณ์พิสูจน์คน” ท่านเป็น แม่ทัพครบเครื่อง ทั้งเรื่องบู๊ เรื่องบุ๋น และ เรื่องนักเลง ในขณะ มีศึกนอก พักศึกในเอาไว้ ชั่วขณะ ก็น่าจะสวยนะ.. พวกเราพันธมิตรฯ?

ปรับปรุงจาก ข่าว และ ภาพ ของ หนังสือพิมพ์ไทยโพสต์ 16 ตุลาคม 2551
http://www.thaipost.net/index.asp?bk=thaipost&iDate=16/Oct/2551&news_id=165344&cat_id=200


พิมพ์ ข่าวนี้ บทความนี้ พันธมิตรฯ กับ สถานการณ์ ศึกประชิดแดน


ข้อแถลง “ประสาทพระวิหาร” จากคณะวิจัย สถาบันไทยคดีศึกษา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
SPECIAL REPORT รายงาน…นับเวลาลมหายใจรัฐบาล”สมัคร”
คลิกอ่าน ข้อมูล ข่าวและบทความเกี่ยวกับกรณีพิพาทปราสาทพระวิหาร


ใช้ [ปุ่มถอยหลัง] ของเว็บบราวเซอร์ เพื่อกลับมาที่นี่ จากข้อมูลเชื่อมโยงด้านล่าง
Use Browser [Back] Button Return to Here from URL Below

Advertisements

Leave a Comment »

No comments yet.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: